Osoby lubiące kąpiele słoneczne powinny pamiętać przede wszystkim o rozsądnym, niezbyt długim i bezpiecznym opalaniu. Poparzenia słoneczne, schodząca spieczona skóra, pęcherze to tylko niektóre elementy bezmyślnego przebywania na słońcu. Nasza skóra, kiedy jest jeszcze młoda, elastyczna oraz odpowiednio nawilżona poradzi sobie z tego typu problemami, jednak takie zbyt częste przygody z pewnością nie wyjdą jej na dobre.

Gorzej wygląda sytuacja u osób opalających się po pięćdziesiątce. Skóra tak jak całe ciało ludzkie, z wiekiem przechodzi coraz intensywniejszy proces starzenia się, co powoduje znaczne zwiotczenie skóry, zmniejszenie jej elastyczności oraz nawilżenia. Taki stan rzeczy nie oznacza jednak, że każdego z nas czeka kiedyś zakaz opalania. Przebywanie na słońcu jest zdrowe i wskazane w każdym wieku ale należy to robić zgodnie z rozumem. Przebywanie na słońcu dostarcza przede wszystkim naszemu organizmowi dużo witaminy D, która to jest odpowiedzialna między innymi, za odpowiednie przyswajanie wapnia i fosforu, co pomaga w utrzymaniu odpowiednio dobrej kondycji kostnej.

Z wiekiem pojawiają się również na ciele różnego rodzaju przebarwienia i plamki, które zniweluje brązowy kolor skóry. Fenomenem jest również fakt, iż przebywanie na słońcu znacznie polepsza samopoczucie, sprawia, że kobieta czuje się atrakcyjniejsza nosząc opaleniznę. Opalanie w dzisiejszych czasach zdaje się być koniecznością przede wszystkim dla ludzi młodych. Kult opalonego ciała skutecznie promują media, często osoby blade są postrzegane jako osoby mniej atrakcyjne.

Jak powinny opalać się osoby w średnim wieku bez szkody na swojego organizmu? Przede wszystkim kąpiele słoneczne powinny być krótkie ale dosyć częste. Wystarczy wystawianie do słońca twarzy na kilka minut dziennie, aby uzyskać złoty kolor opalenizny. Jeżeli planujemy przebywać na nim nieco dłużej, konieczne jest użycie kremów z odpowiednio wysokimi filtrami. Niestosowanie żadnego kosmetyku na słońcu jest bardzo niebezpieczne, przede wszystkim ze względu na możliwość wystąpienia raka skóry - czerniaka. Aby zapewnić optymalną ochronę skóry, należy kosmetyk nałożyć co najmniej pół godziny przed wyjściem na słońce. Smarowanie należy powtórzyć również po wyjściu z wody.

Przy wysokich temperaturach osoby starsze powinny być czujne na własny spadek formy i skoki ciśnienia. Częste przy długotrwałym opalaniu są omdlenia, które powodują największe niebezpieczeństwo u osób starszych. Najzdrowsze będzie unikanie ostrego słońca i opalanie dopiero w godzinach popołudniowych. Należy osłaniać głowę a także resztę ciała. Stałym elementem wyposażenia starszych plażowiczów powinny być parasole oraz kapelusze. Nie zapominajmy o napojach, ponieważ przy dużych temperaturach organizm ludzki szybko się odwadnia. Jeżeli zapamiętamy choć kilka rad dotyczących bezpiecznego opalania, będziemy mogli korzystać z kąpieli słonecznych w sposób zdrowy i przede wszystkim bezpieczny.

Aby uniknąć poparzeń słonecznych należy jak najmniej wystawiać odsłonięte ciało na działanie promieni słonecznych. Największe promieniowanie UV występuje w godzinach południowych, a więc należy unikać słońca od około 11 do 16. Nieodłączne w walce poparzeniami słonecznymi są wszelakie kremy z filtrem. Używać ich powinni wszyscy wychodzący na zewnątrz w czasie mocnego nasłonecznienia. Trzeba pamiętać, że promienie słoneczne są groźne nie tylko latem, ale także zimą, kiedy spada dużo śniegu, a jego płatki świetnie odbijają promienie UV i w ten sposób można się opalić. Opalić się można również w wydawałoby się bezpiecznym cieniu.

Wysokość wybranego filtra zależy też od typu karnacji skóry. Każda osoba o śnieżnobiałej skórze, choć raz przekonała się o zgubnych skutkach beztroskiego opalania. Kremów ochronnych z filtrem bezwzględnie powinny używać niemowlęta i małe dzieci, ponieważ ich skóra jest o wiele cieńsza i wrażliwsza niż dorosłego człowieka. Odpowiednie filtry dla maluchów to te, powyżej 50, ale należy zwrócić uwagę czy posiada on atest Instytutu Matki i Dziecka. Smarować się należy około 30 minut przed wyjściem na słońce, ponieważ krem musi dobrze wniknąć w skórę. Nawet, jeśli planuje się opalenie należy smarować się olejkami do opalania z zawartymi w składzie filtrami. Minimalny filtr przy bezpiecznym opalaniu to 15. Ważne jest też stopniowe opalanie. Nie należy pierwszego dnia opalać się dłużej niż 30 minut. Najlepiej każdego dnia przeprowadzać takie seanse unikając w ten sposób poparzeń, a i stopniowe opalanie sprawia, ze opalenizna jest ładniejsza i trwalsza. Dobrym, lecz ostatnio krytykowanym przez lekarzy sposobem na bezpieczną opaleniznę jest wizyta w solarium. Przyda się ona osobom, które np. wybierają się na wakacje do słonecznych krajów. Dwukrotna wizyta w solarium po około 10 minut powinna trochę przygotować skórę na intensywne kąpiele słoneczne.

Mówi się, że jesteś tym, co jesz i to jest prawda. W dziewięćdziesięciu procentach zdrowie człowieka zależy od diety i trybu życia. Odpowiednio zbalansowane i jedzone w odpowiednich odstępach czasu posiłki pozwalają dorosłemu człowiekowi, który nawet nie uprawia aktywnie żadnego sporu utrzymać optymalną wagę ciała. Powinno się jeść pięć razy dziennie tak, by odczuwać lekki niedosyt. Za każdym razem pamiętać należy o tym, by znalazły się w posiłku warzywa i owoce, które spożywane systematycznie dostarczą organizmowi potrzebnych mu witamin, przez co nie trzeba będzie stosować dodatkowych preparatów witaminowych. Mięso i ryby wzbogacą organizm w potrzebne mu mikro- i makroelementy. Najlepiej wyeliminować z diety produkty smażone, a warzywa i mięso zacząć przyrządzać na parze, przez co nie stracą one cennych składników odżywczych. Należy też ograniczyć spożywanie soli. Trzeba zredukować także picie dużych ilości kawy, czarnej herbaty, alkoholu i gazowanych napojów. O szkodliwości palenia nie trzeba chyba wspominać.

Organizm nie lubi także przegrzewania. Wiadomo nie od dziś, że dzieci, które od wczesnych chwil życia są cieplej ubierane, chorują częściej od swoich rówieśników. Kiedy robi się nam gorąco rozbieramy się, a wtedy zazwyczaj jesteśmy już spoceni, a w tym przypadku w chłodny dzień szybko nas zawieje. Warto więc hartować ciało i to w bardzo łatwy sposób, a mianowicie po każdej kąpieli, albo prysznicu w końcowej ich fazie polewać ciało zimnym strumieniem wody zaczynając od stóp i kierując się do serca. W letnie, ciepłe dni warto często chodzić boso po gołej ziemi.

Domowe specyfiki na poprawienie odporności to na pewno picie syropu z cebuli, jedzenie czosnku, który ma właściwości bakteriobójcze, picie rano na czczo wody z łyżką miodu. Osoby dorosłe mogą codziennie wypijać kieliszek wszelkiego rodzaju nalewek na spirytusie, albo lampkę czerwonego, wytrawnego wina.

No i nie zapominajmy o aktywności fizycznej. Półgodzinny, codzienny marsz czy chodzenie po schodach zamiast windy to konieczne minimum wysiłku. Rozważyć należy też szczepienia sezonowe.

Do zmiany trybu życia na zdrowszy apelują do nas z każdej strony wszelkiego rodzaju środki przekazu. Nie jest to spowodowane tylko modą, chwilowym trendem. Dbający o siebie człowiek jest przede wszystkim zdrowszy, dłużej żyje, ma bardziej optymistyczne podejście do świata, lepiej wygląda, przez co wydajniej pracuje i nie ma problemów ze snem, czyli nie bywa przemęczony.

Niepalenie i ograniczenie spożywania alkoholu to już standard. Aby organizm funkcjonował poprawnie należy dostarczać mu niezbędnych witamin i minerałów. Częste jedzenie małych porcji posiłków sprawia, że ludzki organizm przestaje magazynować potrzebne składniki, poprawia się wtedy przemiana materii i w ten sposób zapobiegamy groźnej dla nas nadwagi, która prowadzi do otyłości. Jedzenie pięć razy dziennie warzyw i owoców jest zalecane przez lekarzy i dietetyków. Należy pamiętać, żeby jeść sezonowo, ponieważ nasze organizmy przez lata przyzwyczajone są właśnie do tego rodzaju odżywiania się. Zimą świeże warzywa, importowane zastąpmy mrożonkami, na pewno będą zdrowsze od tych, które trafiają do naszego kraju nie wiadomo skąd. Należy je gotować na parze, by były lekko twarde, wtedy nie tracą sowich wartości odżywczych. Ograniczyć też trzeba sól, która zatrzymuje wodę w organizmie, a jej brak uzupełniać niegazowanymi wodami źródlanymi i mineralnymi. Dorosły człowiek dziennie powinien pić od 1,5 do 2 litrów takiej wody. W diecie musi też znaleźć się chude czerwone mięso i dużo ryb, zwłaszcza morskich bogatych w kwasy omega 3.

Jeśli do diety dołączymy jakąkolwiek aktywność fizyczną nasze życie na pewno nabierze żywszych barw. W czasie wysiłku fizycznego w ciele pojawiają się endorfiny poprawiające ogólne samopoczucie, podnosi się tez poziom insuliny, czyli spada poziom cukru. Organizm się dotlenia, przez co poprawia się jego ogólne funkcjonowanie, wzrasta wydolność i poprawia się metabolizm.

Aby ćwiczenia sprawiły nam przyjemność muszą być przystosowane do wieku i możliwości fizycznych. Każdy człowiek jest w stanie pospacerować pół godziny dziennie, albo tyle czasu pojeździć na rowerze. Basen jest dobra alternatywą dla ludzi niemogących obciążać kręgosłupa i stawów. Nie ma ćwiczeń, które jakoś specjalnie poprawiają nastrój bardziej niż inne, każda forma ruchu korzystnie wpływa na samopoczucie, nawet, jeśli w początkowej fazie musimy się do tej aktywności zmusić.

Pozytywne walory sauny są znane od wieków, a w niektórych krajach zwłaszcza skandynawskich korzystanie z sauny jest nieodzownym elementem codziennego życia. Prawie w każdym fińskim domu znajduje się sauna.

Wyróżniamy trzy typy saun: saunę fińską tzw. suchą, w której temperatura wynosi od ok. 60 do 100 stopni Celsjusza, a wilgotność powietrza jest niewielka. Drugi tym sauny to sauna rzymska, w której temperatura wynosi do 50 stopni, a poziom wilgotności osiąga maksimum. Najmłodszy rodzaj to sauny na podczerwień – infrared.

Każda osoba starsza pragnąca skorzystać z uroków sauny powinna przed wejściem do niej udać się do lekarza na konsultacje, ponieważ wysoka temperatura panująca w saunach w takim samym stopniu może pomóc jak i zaszkodzić. Sauna podnosi odporność i wydolność organizmu, ponieważ serce zaczyna w niej bić szybciej, przez co pompuje więcej krwi, która jest lepiej natleniona i w ten sposób lepiej odżywia organy wewnętrzne. Wskazania do wizyt w saunie to m.in. astma oskrzelowa i choroby płuc, ale tylko, kiedy nie ma się ostrych odmian tych chorób, wszelkiego rodzaje bóle stawów, ale nie ostre reumatoidalne zapalenie stawów, problemy z krążeniem np. nadciśnienie, ale tylko dla osób, które nie są po zawale, nie mają choroby wieńcowej i nie mają niewydolności serca.

Osoby starsze powinny głównie korzystać z sauny suchej, w której temperatura nie przekracza 60 stopni, dzięki czemu nie obciąża ona organizmu w odróżnieniu od sauny fińskiej, która poprzez dużą utratę wody oczyszcza organizm z toksyn, ale przez to doprowadza do utraty masy ciała, co w podeszłym wieku jest bardzo niebezpieczne, ponieważ starszy organizm nie regeneruje się szybko. Starsi w saunach powinni siadać na jej niższych poziomach dlatego, że jest tam zimniej niż na jej wyższych poziomach. Alternatywą dla sauny fińskiej i rzymskiej jest ta na podczerwień. Temperatura w niej wynosi ok. 60 stopni Celsjusza, a promieniowanie ma zbawienny wpływ dla skóry człowieka.

Sauna poprzez to, że oczyszcza organizm poprawia ogólne samopoczucie człowieka, dotlenia organizm, relaksuje i rozluźnia napięcie mięśniowe, dzięki czemu może wyeliminować kłopoty z bezsennością. Po wyjściu z sauny należy wziąć chłodny prysznic dzięki temu hartujemy dodatkowo organizm.

Wydawać by się mogło, że emerytura to wymarzony czas na różnego typu wyjazdy i wycieczki. Tymczasem wiele starszych osób wzbrania się przed podróżowaniem. Powodów jest całe mnóstwo.

Niektórzy twierdzą, że brakuje im odpowiedniego towarzystwa, a wszystkie oferty wycieczek kosztują majątek. W rzeczywistości wystarczy odrobina odpowiedniej organizacji, by cieszyć się urokiem podróży po 50tce. Przede wszystkim musimy zdecydować, gdzie chcielibyśmy pojechać. Na pewno jest wiele miejsc, o odwiedzeniu których marzymy, a emerytura to najlepszy czas na realizację tych marzeń.

Większość starszych osób decyduje się na wyjazd w góry. Górski klimat znakomicie wpływa na ich zdrowie i samopoczucie, jeśli jednak wolelibyśmy zwiedzać wielkie europejskie stolice, nie ma w tym nic złego. Następnie musimy zastanowić się, czy bardziej odpowiada nam samodzielnie zorganizowana wycieczka, bez szczegółowego planu podróży, czy wręcz przeciwnie, wyjazd organizowany przez biuro podróży zaplanowany od początku do końca. Nie da się ukryć, że ta druga forma jest znacznie wygodniejsza. Wiele starszych osób rezygnuje z niej jednak twierdząc, że taki wyjazd sporo kosztuje. Tymczasem okazuje się, że wcale nie musi tak być.

Korzystając z ofert last minute lub wyjazdów organizowanych między październikiem a majem, kiedy ruch turystyczny jest znacznie mniejszy niż w sezonie, zapłacimy znacznie mniej. Wiele biur podróży organizuje w tym czasie wyjazdy właśnie z myślą o emerytach. Korzystając z nich, mamy też gwarancję, że będą nam towarzyszyły osoby w zbliżonym wieku. To bardzo ważne, gdyż odpowiednie towarzystwo to podstawa udanego wyjazdu. Jeśli mimo wszystko nie zdecydujemy się na tego rodzaju dłuższy wyjazd, zawsze możemy odwiedzić pobliskie spa. Pobyt w nim pozwoli nam się zrelaksować i przywróci siły witalne. Rezerwując termin pobytu, warto wybierać dni w środku tygodnia, co znacznie obniży koszt wyjazdu.

Życie zaczyna się po pięćdziesiątce. Brzmi jak utopia? Niekoniecznie! W dzisiejszych czasach wiele starszych osób żyje pełnią życia i wciąż pozostaje aktywnych. Nareszcie mają czas na realizowanie własnych pasji i zasłużony wypoczynek.

Spora część emerytów zaczyna na przykład podróżować, odwiedzając miejsca, o których do tej pory tylko marzyli. Ważne, aby miejsce, do którego się udamy było dostosowane do naszych upodobań. Wielu odwiedza na przykład góry. Twierdzą, że znajdują tam spokój i ciszę, których tak bardzo brakuje im w codziennym życiu. Wędrówki po szlakach to doskonała forma aktywnego wypoczynku. Na początek warto wybierać proste trasy, a następnie, w miarę nabierania doświadczenia i poprawiania się naszej kondycji, przerzucać się na te bardziej wymagające. Pomocne w spacerach są kije do nordic walkingu, które angażują wszystkie grupy mięśni i ułatwiają chodzenie po górach. W naszym kraju szczególnie godne uwagi są Bieszczady, oferujące nam przecudne widoki i kontakt z dziewiczą naturą.Jeśli planujemy wyjazd zagranicę, dobrym wyborem będą na przykład Dolomity.

Osoby, które nie przepadają za aktywnym wypoczynkiem z pewnością będą preferowały wyjazd nad morze. Wprawdzie polskie morze nie zawsze rozpieszcza nas piękną pogodą, ale mimo tego ma wielu sympatyków. Spacery brzegiem Bałtyku w poszukiwaniu muszli czy bursztynów zawsze sprawiają przyjemność. Starsze osoby wybierają zwykle zaciszne pensjonaty położone w pobliżu plaży. Samodzielne organizowanie wyjazdu nie odpowiada każdemu, możemy więc skorzystać z oferty biur podróży, które coraz częściej organizują wczasy specjalnie z myślą o osobach po 50tce. Dzięki temu nie będziemy musieli obawiać się, że naszymi towarzyszami podróży będzie grupa rozwrzeszczanych nastolatków czy rodzina z krzykliwymi dziećmi. Warto zarezerwować wcześniej termin pobytu, co pomoże nam zaoszczędzić sporą kwotę.

Terapia zimnem jest powszechnie stosowana jako metoda zastępcza środków przeciwbólowych i jako element wspomagający długotrwałe rehabilitacje. Wykorzystuje się ją głównie w leczeniu schorzeń reumatoidalnych, neurologicznych i przy poważnych urazach. Stała się już tak powszechna, że często traktowana jest nawet jako forma odnowy biologicznej – usuwa oznaki przemęczenia, nadaje ciału witalności i sprężystości, poprawia samopoczucie, opóźnia starzenie się skóry i poprawia jej ukrwienie.

Nie każdy organizm jest jednak na tyle odporny, by przyjąć tak intensywną dawkę zimna. Dlatego zanim poddamy się zimnolecznictwu musimy upewnić się, czy nie ma ku temu przeciwwskazań. Po skierowanie na zabiegi krioterapii musimy udać się do fizykoterapeuty po uprzednim zrobieniu badań krwi i EKG, ponieważ m. in. osoby z nadciśnieniem tętniczym czy znaczną niedokrwistością to niestety nienajlepsi goście kriokomory. Jeśli nasze wyniki pozwolą na „zamrażanie” możemy odbyć serię od kilku do nawet kilkunastu zabiegów w kriokomorze. Każda sesja rozpoczyna się i kończy rozruszaniem organizmu kilkuminutową rozgrzewką gimnastyczną. Poza tym obowiązkowymi elementami są rękawiczki, czapka i skarpetki oraz drewniane buty, których zadaniem jest w czasie zaledwie 3-minutowego pobytu w kriokomorze chronić najbardziej wrażliwe części ciała.

Pożądane efekty i ustąpienie dolegliwości są widoczne dopiero po 8-10 zabiegach, jednak po każdym przez 4-5 godzin można zauważyć brak oznak zmęczenia i oddziaływania bólu, rozluźnienie mięśni oraz poprawę samopoczucia.

Fitoterapia to znana od wieków metoda leczenia przy zastosowaniu ziół. Zioła powinny znajdować się nie tylko w każdej kuchni, ale też we wszystkich domowych apteczkach. Pomagają w leczeniu chorób wszystkich układów organizmu człowieka, jednak niewłaściwie użyte mogą wyrządzić wiele szkód. Prezentujemy małe vademecum ziół i opis ich działania.

Bez czarny - kwiaty bzu wykazują działanie moczopędne, napotne, przeciwgorączkowe. Wzmacniają naczynia krwionośne. Stosowany do przemywania oczu i gardła w stanach zapalnych. Owoce działają łagodnie przeczyszczająco, moczopędnie, napotnie, przeciwbólowo, odtruwająco. Często wykorzystywany do zwalczania przeziębienia.

Dziurawiec – kojąco działa na układ nerwowy, pomaga w stanach depresji, relaksuje i odpręża, polepsza samopoczucie, jest używany do leczenia nerwobóli czy uszkodzeń nerwów (np. w przypadku półpaśca, rwy kulszowej). Ma także właściwości moczopędne, pomaga w usuwaniu toksyn z organizmu. Poza tym ma właściwości wykrztuśne, dobrze wpływa na wątrobę, podnosi odporność organizmu, zapobiega przeziębieniom i grypie, wykorzystywany do łagodzenia objawów zapalenia stawów, wspomaga gojenie oparzeń, ran, odparzeń, owrzodzeń, łagodzi też wszelkiego rodzaju zapalenia. Łagodzi objawy menopauzy.

Kora wierzby – jest pomocna przy przeziębieniach, działa przeciwgorączkowo i przeciwzapalnie, używana przy schorzeniach reumatoidalnych.

Krwawnik pospolity – przeciwzapalne, przeciwkrwotoczne, bakteriostatyczne i nieznaczne przeciwskurczowe. Pobudza czynności układu trawiennego i pomaga w zaburzeniach żołądkowo-jelitowych objawiających się brakiem apetytu, wzdęciami, kurczami jelit, niestrawnością oraz w chorobie wrzodowej. Łagodzi stany zapalne skóry i błon śluzowych oraz rany przyspieszając ich gojenie.

Kwiat lipy – do celów leczniczych stosuje się napar z kwiatów lipy, który działa napotnie i przeciwgorączkowo, ma działanie moczopędne, sokopędne, a także uspokajająco oraz przeciwskurczowo. Łagodzi objawy kaszlu.

Łopian – jest polecany jako lek w stanach nieżytu żołądka, słabej przemiany materii. Stosowany jako pomocniczy lek moczopędny. Ze względu na przyspieszanie procesów gojenia i działanie przeciwzapalne wykorzystywany jest przy leczeniu chorób skóry: czyrakach, łojotoku, trądziku młodzieńczym.

Mięta pieprzowa – w chorobach układu trawiennego wykorzystywana jako środek wiatropędny i zwiększający wydzielanie soku trawiennego. Pomocna w schorzeniach wątroby i dróg żółciowych. Olejek miętowy ma działanie uspokajające, jest też środkiem odkażającym. Używany jest w nieżycie nosa oraz do inhalacji przy nieżytach gardła i oskrzeli.

Mniszek lekarski – działa moczopędnie i pomaga w schorzeniach dróg żółciowych i kamicy żółciowe. Obniża poziom cholesterolu, pomaga w leczeniu miażdżycy, początków cukrzycy, otyłości, reumatyzmu i gośćca. Ma zastosowanie przy wszystkich problemach wątrobowych. Pomaga przy kłopotach trawiennych. Podnosi odporność organizmu. Zalecany jest również przy chorobach skóry.

Pokrzywa – ma zastosowanie w leczeniu cukrzycy, działa wspomagająco na proces przemiany materii, używana do celów pielęgnacyjnych skóry i włosów.

Propolis – doskonały środek używany przy przeziębieniu, paradontozie, chorobach układu pokarmowego, ma silne działanie bakteriobójcze. Wspomaga procesy gojenia, łagodzi oparzenia, ma właściwości regenerujące tkanki.

Rozmaryn lekarski – ma przede wszystkim działanie odkażające i pobudzające. Jest również stosowany jako środek ułatwiający zapamiętywanie i wzmacniający pamięć.

Rumianek – na układ pokarmowy działa przeciwzapalnie i przeciwskurczowo. Wykorzystywany jest przy nieżycie jelit i żołądka. Zwalcza stany zapalne skóry, owrzodzenia skóry, hemoroidy, rumień, oparzenia słoneczne i termiczne I i II stopnia. Ma również działanie przeciwalergiczne.

Skrzyp polny – ma przede wszystkim właściwości moczopędne i przeciwzapalne, zapobiega powstawaniu kamieni moczowych i miażdżycy, poprawia stan błon śluzowych w układzie trawiennym.

Szałwia – ma bogate zastosowanie lekarskie. Wspomaga działanie układu trawiennego, obniża poziom cukru we krwi. Osłabia skutki depresji, zmęczenia i wyczerpania. Wykorzystuje się ją do płukania jamy ustnej, gardła, przy ropnym zapaleniu dziąseł, pleśniawce i przy anginie ze względu na silne działanie bakteriobójcze. Napary z szałwii łagodzą też zapalenia skóry, trudno gojące się rany, owrzodzenia żylakowate nóg a także wysypki. Wykazuje słabe działanie przeciwgrzybicze, oraz przeciwkaszlowe.

Tymianek – działa bakteriobójczo i grzybobójczo oraz wykrztuśnie. Wykazuje tez działanie przeciwutleniające.